Четверг, 18 07 2019
Войти Регистрация

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *

Вагіф Бехменлі. Вершы

Чалавечаю мовай

Вершы мусяць быць зразумелыя —

таму, хто заснуў,

таму, хто прачнуўся,

таму, хто тоне,

яблыку і міндалю,

эпосе і часу…

Вершы мусяць быць зразумелыя —

маці, бацьку і чалавеку!..

 

Не падымаецца рука 

Я таксама хачу, як усе,

перайначыць сябе,

паверыць,

але што рабіць,

як узняць руку,

каб парваць,

каб спаліць

уласныя вершы!..

 

Кашуля са слова

Праца мацуе працу,

фабрыкаў шмат на свеце.

А хто ж ёсць паэт, вы адкажаце, дзеці?

Паэт — гэта галоўны

цэх пашывачны, што ўсім голым і босым

шые кашулі са слова,

дзівосныя.

 

Шчасце

Далібог, шчаслівыя

тыя, хто могуць плакаць,

а яшчэ паэты,

бо, папраўдзе, слёзы

робяць бязважкім сэрца,

лёгкім, як птушка,

лёгкім, як вершы,

што з сэрца гэтага вылятаюць…

З азербайджанскай. Пераклад Таццяны СІВЕЦ

Прочитано 1637 раз
Другие материалы в этой категории: « Салім Бабуллааглу. Вершы  Ганна Ходжэр. Вершы »
Авторизуйтесь, чтобы получить возможность оставлять комментарии