Среда, 22 01 2020
Войти Регистрация

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *
Смотрите на НЕГО как на своего ребенка. ОН там, где ему подобает быть. (Бог) Жизнь каждый день разыгрывает нас, и только на последнем издыхании становится серьезной. Хотя бы раз в…
Паліна і Антон сядзелі на канапе. Пасярод залы стаяў яго чамадан з асабістымі рэчамі. — Можа, кавы на дарогу? — запыталася яна. — Не, не трэба, — адказаў ён. Яны…
Да гэтай працы мяне падштурхнуў супрацоўнік туркменскага літаратурна-мастацкага часопіса «Дунья эдэбіяты» («Сусветная літаратура») Максат Бяшымаў. І вось ужо недзе паўтары гады я паступова знаёмлюся з сучасным туркменскім апавяданнем. Максат дасылае…

Кірыл Стаселька. Гарбата. Свісток

  • Пятница, 20 декабря 2019 00:45
Кірыл Стаселька. З дзясятка прапанаваных аўтарам да друку твораў «Маладосць» дзеліцца з чытачамі «Чырвонкі. Чырвонай змены» толькі двума. Гісторыі пра рукаў, абрус, вузел, лыжку, нажніцы, нож, пярсцёнак і цыркуль чакаюць…
«Заўжды самотны восені прыход» — доўгія вечары. А будуць — яшчэ даўжэйшыя. Значыць, самы час дастаць з шуфляды пруткі, клубкі і клубочкі — пацягнуць за нітачку... Нешта, глядзіш, і звяжацца.…
Человек в белом халате снимает окровавленные хирургические перчатки и бросает их в урну к десяткам уже использованных пар. Наверное, отравительный запах, оставляющий на языке металлический привкус, уже нельзя будет вымыть…
Частка майго жыцця прайшла ў Туркменістане. Па гадах мо і не самая вялікая – крыху меней трох гадоў. І неяк так склалася, што журналісцкія, проста звычайныя жыццёвыя знамёствы звязвалі мяне…
Заканчэнне. Пачатак у № 12 часопіса “Маладосць”. 6 Яна расштурхала свайго соннага хлопца Ціньяна: — Чаму чалавек у такім сталым узросце апускаецца так нізка? Раней і зубную пасту сам не…

Знаёмцеся: Туркменскі празаік Максат

  • Воскресенье, 17 ноября 2019 14:40
З Максатам Бяшымавым (як аўтар празаічных твораў ён падпісваецца ўсё ж як Максат) мы пазнаёміліся ў час адной з маіх паездак у Ашхабад. У апошнія гады я быў там у…
Раздзелы з рамана. На спатканне з Палінай я спазняўся на паўгадзіны, але сваю магутную «пяцёрку» БМВ не гнаў, ехаў за старэнькім аўтобусам у плыні машын. Я не збіраўся пакрыўдзіць Паліну,…
У кніжнай краме, якая стаіць праз пару кварталаў ад цэнтра горада, ніколі не вадзілася прыгожых вавёрак. На дзіва, у ёй не вадзілася і пакупнікоў, толькі часам нехта забрыдаў, заблытаўшыся ў…
«Детка, если ты хочешь, ты будешь творить ...» Ты был прав, Чарльз. Книгу твоих стихов на белорусском я укладывала как гайдбук для писателей. Разве я могла представить, что через пять…
Крысціна Курчанкова не з тых аўтараў, хто актыўна займаецца самапіярам. Між тым яе першы зборнік гісторый-імпрэсій «Словы навобмацак», што пабачыў свет у 2017 годзе, атрымаў досыць хвалебныя водгукі — прынамсі,…
«Жадина, жадина! Чтоб ты все деньги потерял!» – кричал десятилетний мальчик вслед прохожему, размахивая в его сторону кулаком. Мужчина, направлявшийся в церковь, прошел мимо него, не обращая внимания на громкие…

Дзмітрый Пятровіч. Дзве зоркі. Апавяданне

  • Понедельник, 12 августа 2019 09:09
Настальгічны маналог. Апавяданне «Дзве зоркі» наскрозь пранізана элегічным настроем лірычнага героя, і калі б яно мела падзагаловак «элегія» — бадай, гэта было б цалкам апраўдана. Канешне, прынята лічыць, што элегія…