Четверг, 20 06 2019
Войти Регистрация

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *

Пераклады кітайскага студэнта

  • Воскресенье, 24 марта 2019 00:54

Сунь Фаньці жыве і вучыцца ў Беларусі ўжо некалькі гадоў. Спярша закончыў агульнаадукацыйную школу. Прыехаў у Мінск разам з маці – спадарыняй Лю Сулін, кандыдатам геаграфічных навук, якая працавала намеснікам Рэспубліканскага інстытута кітаязнаўства імя Канфуцыя Беларускага дзяржаўнага універсітэта. Сунь Фаньці добра вучыўся, авалодаў рускай мовай. Стаў цікавіцца і беларускай літаратурай і мовай. Пачаў вучыць на памяць творы беларускіх паэтаў у арыгінале. Асабліва спадабаўся маладому чалавеку Пімен Панчанка з яго вершамі, прысвечанымі прыгажосці Беларусі.

Зараз Сунь Фаньці – студэнт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Хлопец марыць пра авалодванне прафесіяй інжынера-канструктара. Але прысутнічае ў жыцці кітайскага студэнта і зацікаўленасць беларускай літаратурай. У прыватнасці, Сунь Фаньці пераклаў на кітайскую мову асобныя раздзелы аповесці-казкі Алеся Карлюкевіча “Прыгоды Шубуршуна”. Кніга з гэтым перакладам пабачыла свет у Выдавецкім доме “Звязда”. Яшчэ малады чалавек пераклаў на кітайскую мову некалькі апавяданняў Алеся Карлюкевіча. Адно з іх – “Кошык грыбнога смецця” – мы і выкладаем на кітайскай мове ў Інтэрнэт-партале “Созвучие: литература и публицистика стран Содружества” з разлікам, што ў гэтага праекта з’явяцца чытачы і з Паднябеснай.

Сяргей Шычко

Ales Karlyukevich

一蘑菇筐垃圾

短篇小说

 这天晚上,斯塔希爷爷开始筹划去采蘑菇。事实上,就在阿廖沙和妈妈刚从明斯克来后不久,奶奶便已经提过这个主意。尽管天气预报说会有阵雨,但爷爷已经打定了这个主意,他说:

            “如果我们不去别墅,那就去采蘑菇吧。今天邻居们摘了两大筐白蘑菇回来,这种好事我可从未见过。嗯,我们一定得去!”说罢,瞧向奶奶,“更何况,这种天气,菜地里也没什么好忙的。既不用浇水,也不用除草……”

  玛丽娜奶奶默许了。然后便去收拾起了衣装,有给阿廖沙的,还有给他妈妈娜达莉亚的。 在阳台上发现了橡胶靴,也为女儿和孙子准备好。她把靴子放到走廊,外套也挂到门边,这几件外套从去年秋天起就一直被埋没在其它应季的衣服里了。

  “我明天还是要去别墅。那里雨天也有要干的活”奶奶态度坚决,“所以明早我们一起动身出发,顺路把我放在别墅,你们沿着老靶场继续开吧。都说那里现在是名副其实的蘑菇天堂。现在呢,该睡觉了,亲爱的各位。”

虽然前往靶场的路途并不遥远,阿廖沙还是美美地小憩了一阵。即使是这条路已经年久失修,支离破碎的小路也丝毫没能影响到他。阿廖沙没听见爷爷抱怨,身为老铁路工人,他总是喜欢对所有事情指手画脚。阿廖沙在汽车进入森林后才醒,连奶奶半路下车都没听见。

 汽车被留在森林空地上,紧紧地贴着白桦树,以免挡到偶然路过的行人。

爷爷从车里出来的时候,为每人——女儿和孙子各发了一只筐,口袋里也塞了一把小刀。阿廖沙从妈妈手中换来了稍大的筐,而妈妈则拿了那把稍大的刀。

“我没法用小刀采集硕大的白蘑菇。”

爷爷仔细地打量着阿廖沙,仿佛在判断他的年龄。

“去年,阿廖沙你六年级刚毕业的时候,我们曾在这采过杏菌。前年你也来过,这片林子你应当记得。所以我建议我们分头沿着小路寻找蘑菇。一定记得别走太远,隔一段时间就要招呼一声。”

“阿廖沙,你不害怕吧?”妈妈问。

“看好路,自己别迷路了。”小男孩回应了一句,甚至有点委屈。“我已经参加定向拉力赛两年了......”但是,就像一个真正的成年人一样,他没有再深究,而是朝树丛深处奔去。

雨不大,没有成为采摘蘑菇的障碍。 阿廖沙,正如他的祖父、祖母和母亲教他的一样,试图在每个灌木丛下面查看,避开四面八方的树木和旧树桩。 他看着低地,在某些地方已经积攒了雨水。 他抬起了悬挂在地面上的冷杉枝条。

好运气来了!一个又大又鲜的蘑菇,但貌似是这片石楠丛边唯一的一个。无论阿廖沙再怎么努力,再怎么在杂草丛中艰难搜寻,却再也一无所获。

 小男孩继续前行。他从前辈那里得知,要想找到蘑菇,不仅要目光如炬,更要吃苦耐劳。这不,他的目光捕获到了一棵老白杨边的白色物体。他走近一瞧,竟是一个塑料袋,旁边放着一罐罐头食品。 阿廖沙将罐头盒包在袋子里放入篮子, 暗想:不能把垃圾留在森林里。

之后很久,蘑菇们仿佛有意为之,再没有一个映入眼帘。但每艰难前行一百步便能发现一个塑料袋,亦或是罐头盒。甚至还有塑料瓶!阿廖沙逐个捡起,并庆幸自己选了大筐。在生物学方面,他在学校是一名优秀的学生,并且很清楚这些垃圾分散在整个森林、灌木丛、道路和河流附近,会造成多大的生态危害。即使在课堂上,他也提议过,在每次踏青之前,都应该给父母上一节生态课。 当时大家差点对阿廖沙笑出声来。 尽管不久前,每个人都从老师那里听过一个令人心痛的事实: 如果我们将地球上的所有垃圾均匀地平铺在地球表面,那么它将达到我们膝盖的高度。

小男孩收了一筐垃圾然后掉头返回。不一会便找到了汽车。阿廖沙把筐放在了后备箱旁,又走进了林子。心想,哪怕有几个白蘑菇也好呀。现在妈妈和爷爷很快要满载而归了,到时候会有点尴尬的。但他仍然一无所获。

当阿廖沙再次回到车旁,爷爷和妈妈已经在等他了。

            “阿廖沙,你知道是谁给我们送来了一筐垃圾吗?”斯塔希爷爷笑着问,“不会是你吧?我和你妈妈可是采到了白蘑菇呢。”

            大概爷爷和妈妈已经沟通过了。娜达莉亚·斯塔尼斯拉沃夫娜知道自己的儿子对污染大自然有多么在意。在城里,他就当过志愿者。不久前他在斯瓦斯托普公园度过了半个周日,清理了塑料瓶和诸如此类的零碎垃圾。妈妈一点也不生他的气,毕竟她也是个很爱干净整洁的人—无论在家里、楼道里还是小区里。

“爷爷,我们把这些垃圾送往城市垃圾站吧。”阿廖沙请求说。

妈妈笑而不语,而爷爷略有迟疑:

“我们不可能把整个森林都清理干净吧?如果没有人随地乱扔该多好啊!”

“爷爷,你知道吗,塑料袋可以在河流中漂浮数千年,玻璃瓶更是可以达到百万年。”

爷爷默默地把筐放进后备箱,然后转向大家:

“上车吧。我们走,奶奶还等着呢。到别墅我们再挑选和清理蘑菇。 在那之前,我们将在城市垃圾场停一下, 扔掉这些垃圾......”

 

Прочитано 247 раз
Авторизуйтесь, чтобы получить возможность оставлять комментарии